HR Consultant Monique Kranenburg

o28-cahw-monique-kranenburg

Monique Kranenburg was twintig en speelde waterpolo op hoog niveau. Ze zat in de nationale selectie. Daarnaast zocht ze werk als secretaresse. Haar oog viel op de vacature van een klein bedrijfje met de naam Technolution. Een aantrekkelijke vacature, want het bedrijf zat in haar woonplaats Gouda, en ze beloofden bloemen op de eerste werkdag.

Geen woord Frans

“Het sollicitatiegesprek was met alle vier de oprichters, want ik zou met iedereen gaan samenwerken. Ik zat aan de ene kant van een grote vergadertafel en zij aan de andere. Een deel van het gesprek ging in het Engels en toen ze erachter kwamen dat ik Frans sprak, moest ik ook nog een vraag in het Frans beantwoorden. Dat deed ik zo goed en zo kwaad als het ging. Toen ik was uitgesproken, keken ze me lachend aan en zeiden: “Het klinkt prachtig, maar we spreken allemaal geen woord Frans.”

Orde in de chaos

Ik werd de allereerste werknemer van Technolution. Op mijn eerste werkdag stond er inderdaad een bos bloemen op m’n bureau. Dat was belangrijk voor me: ze doen wat ze zeggen. Er werd een doos met papieren in mijn handen gedrukt die ik moest gaan uitzoeken. Orde in de chaos brengen. “Misschien moet je wat ordners bestellen”, zei Rob Kolenbrander. Zo begon het. Ik deed alles wat niet technisch was. De telefoon, facturen, belastingen … de spin in het web. De mannen waren altijd aan het programmeren, vaak tot diep in de nacht. Een van hen schreef zijn code met de hand en die moest ik dan overtypen. Ik reviewde zelfs code. Niet dat ik kon programmeren, maar ik voelde het aan als er iets niet klopte. Dan zei ik: “Dit lijkt niet logisch”, en soms had ik dan een fout gevonden.

o28-cahw-monique-waterpolo

Topsporter tussen techneuten

Ze waren niet zo sport-minded bij Technolution. Ik keek wel eens tot diep in de nacht naar het schaatsen op de Olympische Spelen en als ik de volgende dag zei: “Goed hè, die gouden plak!”, dan keken ze me aan met zo’n blik van: ‘Wie? Wat?’ Zelf was ik fanatiek met mijn sport bezig. Met elke dag trainen, wedstrijden in de weekenden, een werkweek van 50 uur en daarnaast een boekhoudcursus waren het wel tropenjaren. In 1991 wonnen we het WK. Na diverse Europese titels was dit toch wel het hoogtepunt . Daarna had ik het wel een beetje gezien met het vele trainen en besloot te stoppen na het volgende EK, dat we helaas met de tweede plaats afsloten. Die topsportmentaliteit raak je nooit kwijt en blijf je ook terug zien in mijn werk, bijvoorbeeld in de gedrevenheid om door te gaan tot het doel bereikt is.

Dertig jaar

Dit jaar werk ik hier dertig jaar. Hoe ik dat volhoud? Vooral doordat ik telkens weer de kans krijg om me verder te ontwikkelen. Technolution is door de jaren heen ook echt een beetje familie geworden. Ik heb hier zelfs mijn man ontmoet. Ik voel me verbonden met mijn collega’s en ben trots als dingen goed gaan. Inmiddels werk ik al jaren bij HR: personeels- en salarisadministratie, verzekeringen, en pensioenen. Technolution is enorm gegroeid en veranderd, maar veel dingen zijn nog steeds hetzelfde. Jan van der Wel kan ik bijvoorbeeld nog net zo gemakkelijk aanspreken als dertig jaar geleden en hij is ook nog net zo gedreven als toen hij begon als jonge oprichter.”

Gerelateerde items

Datapad voor elektronenlithografie

Lees meer

Project

Nuon Solar Team wint World Solar Challenge

Lees meer

Nieuws

Elektronica ontwerpen met woorden

Lees meer

Publicatie

Slim werken en leven in Kopenhagen

Lees meer

Project